ஞ♥ღ♥ Delsookhteh ♥ღ♥ஞ

ஞ♥ღ♥ Delsookhteh ♥ღ♥ஞ يک پنجره براي من کافيست ...
"خورشید سرک می کشد"... خورشید سرک می کشد در را ببند ... جدا کن مرا از شهر دود گرفته ی تاریک بگذار در فراموشی دستهای تو آب شوم...! < احرامي > پ . ن - بگذار این روزها بگذرد ... [ شنبه 1390/10/10 ] [ 11:50 قبل از ظهر ] [ Tanha ] "من و مترسک و کلاغ ها"... مترسک ناز می کند کلاغ ها فریاد می زنند ... و من سکوت می کنم... این مزرعه ی زندگی من است خشک و بی نشان ... [ جمعه 1390/09/25 ] [ 11:5 قبل از ظهر ] [ Tanha ] "جنگل"... جنگل پاییز کلبه ای چوبی ... و دودی که از دودکشش بالا می رود کاش با تو در چهارچوب همین تابلو آشنا شده بودم ... <شاه حسین زاده> [ پنجشنبه 1390/09/17 ] [ 12:2 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "آخ باران"... هل من ناصر ینصرنی ... باز باران با ترانه میخورد بر بام خانه یادم آمد کربلا را دشت پر شور و بـلا را گردش یک ظهر غمگین گرم و خونین لرزش طفلان نالان زیر تیغ و نیزه ها را با صدای گریه های کودکانه و ندرین صحرای سوزان میدود طفلی سه ساله پر زناله ، دلشکسته ، پای خسته باز باران قطره قطره می چکد از چوب محمل آخ باران کی بباری بر تن عطشان باران تر کنند از آن گلو را آخ باران ... آخ باران ... پ . ن : من خودم را لايق نمي دانم که در جواب نداي هل من ناصر ينصرني ، به امام کبيرمان لبيک بگويم ... ولي از امام مي خواهم که مرا دعا کند تا بلکه نزد خداوند مورد قبول واقع شوم ... [ سه شنبه 1390/09/15 ] [ 8:31 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "ارمغان"... برای بیست و چهارمین پاییز... چگونه ماهي خود را به آب مي سپرد ! به دست موج خيالت سپرده ام جان را ... فضاي ياد تو، در ذهن من، چو دريائي است؛ بر آن شكفته هزاران هزار نيلوفر . درين بهشت برين، چون نسيم مي گذرم، چه ارمغان برم آن خنده گل افشان را ؟ ... *** پ.ن شاخه‌ای خم شده ،پی سایه‌اش می‌گردد ، سایه رفته‌ست ، زیر شاخه‌ای دیگر ... خیره به انتهای کوچه چشم دوختم ،سر ِ قرار سایه‌ی درخت بود ، و گنجشکی بی‌قراری می‌کرد ... دهانم را دوختم ،بر فريادي كه نمانده بود ، و چشم دوختم،به نقطه‌اي كه دور مي‌شد و به فريادم نمي‌رسيد ... [ شنبه 1390/08/21 ] [ 12:15 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "شانه هاي تو "...* وقتي كه شانه هايم در زير بار حادثه مي‌خواست بشكند يك لحظه از خاطر پريشان من گذشت بر شانه هاي تو... بر شانه‌هاي تو مي‌شد اگر سري بگـذارم و اين بغض درد را از تنگـناي سينه برآرم به هاي هاي آن جان پناه مهر شايد كه مي‌توانست از بار اين مصيبت سنگـين آسوده‌ام كند ... [ سه شنبه 1390/07/12 ] [ 7:25 بعد از ظهر ] [ Tanha ] " نديدي مرا"... هر چه شکفتم تو ندیدی مرا رفتی و افسوس نچیدی مرا ... ماندم و پژمرده شدم ریختم تا که به دامان تو آویختم دامن خود را متکان ای عزیز این منم ای دوست به خاکم مریز وای مرا ساده سپردی به باد حیف که نشناخته بردی ز یاد همسفر بادم از آن پس مدام می گذرم بی خبر از بام وشام می رسم اما به تو روزی دگر پنجره را باز گذاری اگر پ.ن.ها : بیا از آخر این قصه برگردیم.شاید کلاغی هوای رسیدن به خانه داشته باشد ... بيهوده ‌است جلو نمي‌رويم. دور خود مي‌چرخيم. اين را عقربه‌هاي ساعت هم تأييد مي‌كنند... * کو کو کو کو کو همه چیز را با خود بردی جز صدای این پرنده ... [ دوشنبه 1390/07/04 ] [ 3:28 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "لحظه هاي نبودنت"... باز سكوت من و تيك تاك ساعت تيك تاك ساعت و به رخ كشيدن نبودنت !! در كوچه ي تنهاييم لحظه هاي نبودنت به سختي ميگذرند !! لحظه ها ديگر كم آورده اند بريده اند !! بيا ، بيا ، كه لحظه ها جان بگيرند ... < نوشته خودم > [ یکشنبه 1390/06/27 ] [ 12:32 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "مي‌دانم فايده‌اي ندارد" ... مي‌دانم فايده‌اي ندارد ... فايده‌اي ندارد به تلفن چشم بدوزم هر از گاهي بروم پشت پنجره پرده را كنار بزنم يا با هر صداي آشنايي سر برگردانم فايده‌اي ندارد درست مثل اين‌كه به گل‌هاي پيراهنم آب بدهم ... < ساره دستاران > [ دوشنبه 1390/06/21 ] [ 11:45 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "جزر و مد"... ماه، دريا را به خود مي خواند و آب، با كمندي، در فضاها ناپديد ... دم به دم خود را به بالا مي كشيد . جا به جا در راه اين دلدادگان اختران آويخته فانوس ها . * گفتم اين دريا و اين يك ذره راه ! مي رساند عاقبت خود را به ماه ! من، چه مي گويم، جدا از ماه خويش بين ما، افسوس، اقيانوسها ... < فریدون مشیری > [ دوشنبه 1390/06/14 ] [ 1:6 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "از کجا باید می‌دانستم" ... دل سپردن فقط نابودیست ...** نه چتر با خود داشت ... نه روزنامه ... نه چمدان ... عاشقش شدم !!! از کجا باید می‌دانستم مسافر است ؟؟؟ پ.ن.ها: زمین با این همه باران, حسادت می‌کند به گونه‌هات, هنگام گریه قهوه ات را بنوش و باور کن/من به فنجان تو نمیگنجم . . . * "خداحافظ" بی رحم ترین جمله دنیاست، چقدر آزارم داده تو خواب و تو بیداری، کاش روزی تموم شه این فاصله‌ها، کابوس‌ها. [ چهارشنبه 1390/06/09 ] [ 10:52 بعد از ظهر ] [ Tanha ] " آه"... باز اين دل سرگشته من ياد آن قصه شيرين افتاد : بيستون بود و تمناي دو دوست. آزمون بود و تماشاي دو عشق. در زماني که چو کبک ، خنده مي‌زد "شيرين" تيشه مي‌زد "فرهاد"! نه توان گفت به جانبازي فرهاد : افسوس... نه توان کرد ز بي‌دردي "شيرين" فرياد کار "شيرين" به جهان شور برانگيختن است! عشق در جان کسي ريختن است! کار فرهاد برآوردن ميل دل دوست خواه با شاه درافتادن و گستاخ شدن خواه با کوه در آويختن است . رمز شيريني اين قصه کجاست؟ که نه تنها شيرين، بي‌نهايت زيباست... آن که آموخت به ما درس محبت مي‌خواست : جان چراغان کني از عشق کسي به اميدش ببري رنج بسي... تب و تابي بودت هر نفسي... به وصالي برسي يا نرسي. [ یکشنبه 1390/06/06 ] [ 2:45 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "تنهايي "... به نام او ... همان كه اشك را مرهم دلها آفريد شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني، تو را با لهجه ي گلهاي نيلوفر صدا كردم تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت،دعا كردم پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس تو را از بين گلهايي كه در تنهاييم روئيد با حسرت جدا كردم و تو در پاسخ آبي‌ترين موج تمناي دلم، گفتي: "دلم حيران و سرگردان چشماني ست، رويايي..." "ومن تنها براي ديدن زيبايي آن چشمان..." "تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم" همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشمهايم را به روي اشكي از جنس غروب، ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم نميدانم چرا رفتي ؟ نميدانم چرا؟ شايد خطا كردم و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي نميدانم كجا؟ تا كي؟ براي چه؟ ولي رفتي ... و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي‌باريد ... [ جمعه 1390/06/04 ] [ 12:1 بعد از ظهر ] [ Tanha ] "تاریک" ... چه جاي ماه ، كه حتي شعاع فانوسي درين سياهي جاويد كورسو نزند به جز قدمهاي عابران ملول صداي پاي كسي سكوت مرتعش شهر را نمي شكند * به هيچ كوي و گذر صداي خنده مستانه اي نمي پيچد * كجا رها كنم اين بار غم كه بر دوش است ؟ چرا ميكده آفتاب خاموش است !؟ < مشیری > [ چهارشنبه 1390/06/02 ] [ 11:30 قبل از ظهر ] [ Tanha ] این شب ها ... ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجورا ... این شب ها که قرآن به سر میگیریم ای کاش نیزه نباشیم ... دلنوشت : شب قدر درهای آسمان باز است یعنی بنده و مولا بی هیچ حجابی. کنون مولا حجاب ها را برداشته است وقت آن رسیده تا عبد در محضر ربوبیت او لب به اعتراف بگشاید از ترمیم و ترسیم بگوید و این همه محتاج وسیله است چه مولای حکیمی! گوش کن صدای اول مظلوم عالم را فزت و رب الکعبه ... التماس دعا [ یکشنبه 1390/05/30 ] [ 12:4 بعد از ظهر ] [ Tanha ] .: Weblog Themes By Pichak :.	درباره وبلاگ برکه اي در همين نزديکي ست با نيلوفري در آن در انتظار ديدار ساحل آه چه انتظاري عبث هرگز نشود اين ديدار تا زماني که اشک برگهايش در برکه جاريست نرسد به ساحل … آخرين مطالب "خورشید سرک می کشد"... "من و مترسک و کلاغ ها"... "جنگل"... "آخ باران"... "ارمغان"... "شانه هاي تو "... " نديدي مرا"... "لحظه هاي نبودنت"... "مي‌دانم فايده‌اي ندارد" ... "جزر و مد"... لینک های مفید فال حافظ ماه موزیک فال روزانه خرید اینترنتی قالب های پیچک لینک دوستان قالب وبلاگ Eshghe soozan Dokhtari dar baran Eshgh-Kineh Mehr Harfi baraie zadan banooye khako khakestar barane man poem mojtaba Avazak sareh theme-designer shahab esheq smsjavan dr.Shariati dr Roozfun ALFA code Ahang parastar Greenskin iranskin fereydoonmoshiri tar-3tar music asil Tar maxtemp music pichak قالب های پیچک موضوعات وب عاشقانه لینک های مفید گالری تصاویر قالب مذهبی ایران اسکین وبلاگ نویسان پارس اسکین آرشيو مطالب دی 1390 آذر 1390 آبان 1390 مهر 1390 شهریور 1390 مرداد 1390 تیر 1390 خرداد 1390 اردیبهشت 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 بهمن 1389 دی 1389 آذر 1389 آبان 1389 مرداد 1389 تیر 1389 خرداد 1389 اردیبهشت 1389 فروردین 1389 اسفند 1388 بهمن 1388 دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 دی 1378 امکانات وب
[ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ]

تبادل لینک